Sonra da, nasıl olsa Kurban Bayramına daha çok var, sonra yaparım deyip katlayıp kenara koymuştum.

Ama vakit o kadar çabuk geçiyor ki haftaya bayram…

O yüzden haldır huldur yeniden gündeme geldi kurdele çalışmam.

Gündeme geldi ama takımın sehba örtüsünde takıldım kaldım. Masaya uyguladığım desen, sehba için çok büyük geldi. Düşünemedim tabi deseni ilk çizdiğimde. Masaya oldu ya, gerisinin önemi yoktu:)

Neyse silgi, kalem eşliğinde desenin gene canına okuyarak yeni bir desen ortaya çıkartttım. Umarım kopya çektiğim desenin yaratıcısı bunları görüp ahhlayıp, vahhlamaz:))

İşte sehba örtüme işleyeceğim canına okunmuş yeni kurdele nakışı desenim

kurdele nakışı deseni

Yine masa örtümde ki gibi desen karşılıklı gelecek.

Yine bir tarafını eflatun ağırlıklı, karşı tarafını kırmızı ağırlıklı işleyeceğim.

Hiç bir takımımda tüm parçalar aynı olmayacak gibi bir kural ortaya çıktı. Nasıl oldu bilmiyorum ama muhakkak ya deseninde, ya renklerde, ya iplerde muhakkak bir değişiklik oluyor.

Şimdi burada da öyle oldu. Desen değişti diye, sap işlerinde kullandığım ipi de değiştirdim.

Bu örtü de Anchor’un Multi Color cins ipi kullandım.

Anchor

İpin rengi çok güzel, çok hoşuma gitti. Ancak sanırım kullandığım kumaş ince olduğundan dolayı ip biraz kalın durdu. Belki de kullanım alanı burası değildi, ben yanlış kullandım… Yaparım öyle şeyler biliyorum ben kendimi:))

Neyse modele uygun olarak en altta büyük bir çiçek işledim.

İlk önce iki adet büzülmüş kurdele hazırladım.

Kurdeleden BÜzgülü Çiçek

Organze kurdelede böyle ebruli geçişleri olan kurdeleleri tercih ediyorum. Renkler birbirine daha uyumlu oluyor. Özellikle büzgülü çiçek yapımında teyelleri bir koyu renk tarafından, bir açık renk tarafından alıyorum, birleşince geçişler harika oluyor.

İlk önce açık kurdeleyi monte ettim.

Kurdeleden Büzgülü Çiçek

Etrafına koyu renk kurdeleyi geçirdim ve sabitledim.

Kurdeleden Büzgülü Çiçek

Desendeki  büyük çiçeği şimdilik tamamladım. Sırada minicikler var. Bu akşam da umarım onları monte ederim. Yarın da onları yayınlarım.

Çok fena çoookkkk..

Hem güzel, hem becerikli…

Üşenmemiş oturmuş su böreği yapmış…

Bir de lezzetli olmuş ki sormayın.

Ancak üç tanesini kaçırıp resimleyebildim….

Buyurun size, gelinin ağzından su böreği tarifi:

“İşte Ayça Abla, 5 tane yumurtayı kırıyorsun. İçine tuz ve un koyuyorsun.  Sert bir hamur yoğuruyorsun. Sonra tepsi büyüklüğünde yufka açıyorsun. Asıl püf noktası burada, açtığın yufkaları ilk önce dinlendireceksin. Çünkü yoruluyorlar (Hem güzel, hem akıllı, hem de şakacı gelin). Yufkaların aralarına bez koyacaksın ki, nemi alsın (Kırk yıllık aşçı gibi maşallahhhh.). Diğer tarafta kocaman bi tencerede içine tuz koyduğun suyu kaynatacaksın. Yanında da gene büyük bi tencerede soğuk su olacak. En alttan başlayarak yufkaları önce sıcak suyun içine atacaksın, haşlar gibi yapıp çıkaracaksın ve soğuk suyun içine bırakacaksın. Ama benim tavsiyem iki kişiyle yapsınlar zor olur (Vay vay vay, çok bilmiş gelin). Yufkalar soğuduktan sonra süzgeçten geçirip suyunu bir güzel alacaksın. Sonra tepsiye yayacaksın. Öbür tarafta tereyağı eritip sıvıyağ ile bir karışım hazırlayacaksın. Her yufkanın arasına bu karışımdan bolca süreceksin (Tabi kendisi fidan gibi ya, kilo sorunu yok ya, doldurur yağı içine). Ortasına peynirli harcını koyup tüm yufkaları bu şekilde tepsiye yerleştireceksin. En üstüne de yağlı karışımı döküp sıcak fırına atacaksın. Anladın mı Ayça Abla (Ben bu gelini döverim:))))”

Ama sonuç gerçekten muhteşemdi.

İşte analar ne evlatlar yetiştiriyor diye boşuna demiyorlar:))))

Ellerine sağlık güzel gelin…

Evin en küçüğü olanlar bilir: Evin en küçüğü olmak çok zordurrrr…

Bir kere su hep sizden istenir…

Bakkala hep siz gidersiniz…

Kapı çaldığında hep siz bakarsınız…

Sofrayı hep siz hazırlarsınız ve toplarsınız…

Unutulan tuzluğu yemeğin ortasında hep siz getirirsiniz…

Evde yaşanan olaylardan en son (babanız hariç) hep sizin haberiniz olur…

Vs. vs. vs. vs….

En avantajlı yanı ise, istediğiz kadar şımarabilirsiniz, sırnaşabilirsiniz, kapris yapabilirsiniz:)))

Sırf  ilk bölümde saydığım şeyleri yapmamak için yıllardır bir kardeş özlemi çeker dururum.

Ama bizimkileri bir türlü kandıramadım…

Hatırlıyorum en son şöyle demiştim “Ya bana bi kardeş yapın yada beceremiyorsanız boşanın, alla alla yaaaaa, siz beni hiç düşünmüyorsunuz!”

Sonra da bu söylediğimin ne kadar saçma olduğunu anladım ama işte söyledim, ohh canıma değsin…

Neyse, yıllardır içimde olan bu ukte, kuzenlerimin (bu arada hala bir yeğenim yok, asla hala olamayacağıma kanaat getirdim artık) yatıya gelmesiyle bir nebze azalıyor.

Canım kuzenip Fırat’cığım birkaç günlüğüne bize kalmaya geldi.

Bir daha ne zaman gelir bilemiyorum çünkü canından bezdirdim…

Garibim, misafirliğe geldiği teyzesinin evinde köle gibi çalıştı durdu.

“Onu getir, bunu götür, onu yap, bunu yapma, kapıya bak, telefona bak, bakkala git, ne zaman dışarı çıkacaksın, kimlerle buluşacaksın, ne zaman geleceksin, beni saat başı ara, çıkmadan şu duvarı bi silsene!!!!”

Haaaa bu arada kuzenim 25 yaşında kapı kadar bir herif…

En sonunda Fırat’ımı isyan ettirdim.

Şöyle ki;

Uzun oturur vaziyette televizyon seyrederken kapı çaldı.

Evin hiçbir ferdinde en ufak bir hareket yok.

Kapı bir daha çaldı…

Benim tepkim şu: “Fıraaattttt, kapı çalıyorrrrrrrr”

Fırat’ım “Yaaaa abla yaaaa, komşularınızla beni ahbap ettiniz, bakmıyorum artık kapıya yaaaaaa…”:)))

Ha bu arada size “Saklıkent” adlı şaheserlerle tanıştırmak istiyorum.

Bu da diğer kuzenim Buğra’mın eşi Beyza’cık yaptı…

Beyza, mutfakta inanılmaz becerikli, hamarat ve pratik bir bayan.

Boşuna dememişler gelinler kaynana hamuruyla yoğurulur diye…

Patatesler haşlanır, püre haline getirilir. İçine tuz, karabiber, pul biber ve bir yemek kaşığı tereyağ koyup bir güzel yoğuruluyor. Daha sonra poğaça yapar gibi elde yuvarlak açılıyor ve içine küçük bir parça kornişon turşu, bir parça sosis ve 2-3 adet haşlanmış mısır konuyor. Yuvarlatılıyor. Sıra sıra servis tabağına yerleştiriliyor. Diğer yanda yoğurt biraz sulandırılıyor. Arzu eden içine bir miktar sarımsak da koyabilir. Diğer tarafta bir miktar tereyağ, kırmızı toz biberle iyice kızdırılır.

Toplarımızın üzerine önce yoğurt, sonra kızdırılmış tereyağ dökülür en üstüne de bolca nane serpilir. Ondan sonra da hapur hupur yenir….

Sevgiler…

Cevizli Erişte yapar mısınız?

Lezzetli ve kalori deposu yemekler arasında salına salına yerini alan Cevizli Erişte’yi yapmayanınız varsa muhakkak denemeli.

Uzun zamandır yapmıyoruz ama sabahın şu kör gözünde sanki yapıyormuş gibi canlandırarak anlatayım size:

Diyelim ki bir Pazar günü… Ev ahalisi öğlene doğru vızıldanmaya başladı “Şöyle güzel ve değişik bir yemek olsa da yesek”… Üfff gene iş başa düştü yani… Pazar Pazar yan gelip yatmak dururken şimdi kalk saatlerce mutfakta uğraş didin, 2 dakika da yensin bitsin gitsin yaptıkların (Aaaa, hemencecik moda girdim yani!!). En iyisi basit, kolay ve doyurucu bir yemek: Cevizli Erişte…

Erzak dolabı açılır taaa arkalarda kalan erişte çıkarılır. Sıcak ve tuzlu suda haşlanmaya bırakılır. Diğer tarafta bir miktar köy peyniri (olsa ne güzel olur, yoksa dayayın beyaz peyniri) çatalla ezilir. Bolca ceviz havanda dövülür (Biraz iri kıyım kalması tercih edilir). Şööyleee bolca da tereyağ eritilir…

Erişte haşlandıktan sonra yuvarlak borcama (niye yuvarlaksa, sanki kare yada dikdörtgen olunca tadı değişiyor) biraz erişte konur. Üzerine ezdiğimiz peynir ve cevizler bolca serpilir. Bir kat erişte, bir kat peynirli-cevizli iç daha konur. En üste kalan erişteler yerleştirildikten sonra, erittiğimiz ve hafif yanmaya yüz tutmuş terayağ yemeğin üstüne dökülür.

Dumanı üstündeyken sofraya getirilir ve lööönnnkk diye masanın ortasına bırakılır… Böyle yapın ki eşiniz kaldırsın borcamı kafanıza indirsin:))))

Şaka tabi ki… Sevginizle pişirdiğiniz yemeğinizi ev ahalisinin tabaklarına paylaştırıp, onların yüzündeki mutluluğu görerek, ağzınıza attığınız her lokmada erişte, peynir, tereyağ ve cevizin o eşsiz dansını hissederek, bir öğünü daha başarıyla atlatmış olmanın haklı gururunu yaşayabilirsiniz…

Kurdele Nakışı’nı ben kursa giderek öğrendim.

Keçiören Halk Eğitim Merkezi’nin açmış olduğu Kurdele Nakışı Kursu’nda ki çok değerli Refika Hocam sayesinde bir çok teknikle çalışma imkanım oldu.

Ancak kurdele nakışı öyle bir derya ki, hepsini öğrenmek, onları uygulamak ve aynı zamanda yeni teknikler üretmek gerçekten çok çok zor.

Bu kadar hevesli olmama rağmen hala bir çok tekniği bilemiyorum.

Bu yıl da devam etmek istedim ama Kurdele nakışı kursunu hafta içine almışlar.

Çalıştığım için devam edemedim.

Ancak tabi ki de bu sevdadan vazgeçmeyeceğim ve bilmediğim teknikleri de öğrenmeye çalışacağım.

Nasıl mı?

Şöyle; annemi gönderiyorum kursa:)))

Evet, evet…

Ben yaparken çok hevesleniyordu, “Nasıl yapıyorsun bana da öğret” diyordu.

İşte ona bulunmaz bir fırsat, ben bildiklerimi, Refika Hocam da benim bilmediğim teknikleri anneme öğretecek. Böylece birbirimizi tamamlamış olacağız.

Kasım ayının ortalarına doğru başlayacak kursumuz. Bakalım nasıl bir sonuç alacağız.

Bu arada geçen yıl Kurdele Nakışı Yarışması’na katılan Secgili kursiyer arkadaşım Cemile Hanım’ın yapmış olduğu örtüyü paylaşmak istedim bugün.

Elimde çok önceleri aldığım ve kullanmaya kıyamadığım bir kumaşım vardı.

İçinde çok hafif simleri olan yeşilin en sevdiğim tonunda ki bu kumaşı, çok özel bir şey için kullanmak isterken, bu modelin çok yakışacağını düşündüm.

Ve nitekim de gerçekten çok hoş oldu.

Özellikle renk uyumuna hem ben hem de çevremdeki insanlar hayran kaldı.

Çok severek işlediğim bu kurdele nakışı çalışmamı, iş yerimden gene çok sevdiğim abimin eşine hediye ettim.

Özel insanlara özel şeyler layıktır diye düşündüm.

Bu arada çok basit olan bu modelde, daha öncede bahsettiğim örümcek gül tekniğini çalıştım.

Dikdörtgen ve kare modeller için çok rahatlıkla uygulanabilecek. bir model.

İstediğiniz sıklıkla tekrar edebilir, istediğiniz uzunlukta çiçekleri yerleştirebilirsiniz.

Kurdele Nakışı ile ilgili genellikle hep koca koca çiçekli, kocaman kocaman yapraklar, sakil bir dizayn, sevimsiz renkler, uyumsuz teknikler gördüğüm için, uzunca bir süre kurdele nakışından uzak durdum.

Ta ki, bu ve buna benzer bir çok model görünceye kadar.

Hiç benim gördüğüm kurdele nakışı ile işlenmiş hilkat garibelerine benzemiyordu bu çalışmalar…

Aksine, hem renk uyumu, hem minyatür boyda çiçekler hem de kullanılan teknik beni bir anda kendine bağladı.

İşte ilk gördüğüm anda çarpıldığım bir şömentabla çalışması…

Bu da küçük bir dal, çiçekler ve yapraklardan oluşuyordu.

Tek başına anlamsız, zavallı bir modeldi.

Ancak üzerinde oynandığı zaman bu da oldukça hoş bir modele dönüştü.

Nasıl mı?

İşte böyle:

Görüldüğü üzere, küçük bir daldan oluşan desenimizi bir yuvarlağı merkez alıp etrafına sıraladığımızda çok hoş bir salon takımı masası olabilir.

Ya da bir fiskos örtüsünün ortasına yerleştirebiliriz.

Küçük dallardan etek uçlarına serpme yaparak kullanabiliriz.

Yada, aşağıda ki gibi kare bir merkezin etrafına yerleştirebiliriz:

Böyle minik güller için daha önce de belirttiğim gibi; örümcek gül kullanılabilir.

Kurdele seçerken ince kurdeleler bu çiçekler için ideal sonuçlar elde etmemizi sağlar.

Elimde sadece büyük bir çiçek ile bir kaç tane küçük tomurcuk ile yapraklar vardı.

Şekil olarak hiç beğenmedim.

Ancak pes etmeyi de reddettim.

Biraz üzerinde çalıştıktan sonra elimde ki üç parça malzeme ile birbirinden değişik bir çok desen elde ettim.

Sizlere de fikir olması açısından yayınlıyorum:

Bir önceki yazımda da bahsettiğim gini desenler benim için çok önemli.

Eminim ki Kurdele Nakışına gönül verenler için de bu böyledir.

İlk etapta küçük desenleri yayınlayacağım.

Daha sonra büyük desenlere geçmek istiyorum.

Bu deseni kullanırken isterseniz uzun kenarını karşılıklı getirebilirsiniz, isterseniz de kısa kenarlarını karşılıklı getirip kullanabilirsiniz.

Özellikle havlular için sıklıkla kullanılan çıtır çıtır duran bir desen.

İnce kurdeleler ile gene örümcek gül yada üç ayaklı gül teknikleriyle çalışıldığında çok başarılı sonuçlar veriyor.

Ya da kare bir örtünün dört kenarına işleyebilirsiniz.

Ya da dikdörtgen bir örtünün sadece kısa kenarlarına işleyebilirsiniz.

Sonucun kesinlikle çok başarılı olacağına garanti verebilirim.